Herb Cohen, Wynegocjuj to! One Press Wydawnictwo Helion Wyśmienita książka. Czytelnik znajdzie tam wiele podobieństw, ale i oczywiste różnice, w porównaniu  do wcześniej prezentowanego, systemu negocjacji Jima Campa. Herb Cohen, używa języka bardziej zbliżonego, do poprawności politycznej, a to podobnież, wartość sama w sobie w USA. Wciągająca  narracja, opiera się na wyrazistych przykładach z negocjacyjnej praktyki autora. Szczególnie polecam dodatki dotyczące analizy sytuacji z amerykańskimi zakładnikami w ambasadzie USA w Iranie, oraz negocjacji z terrorystami  w Peru. Aż, że tak powiem, żal pewną część ciała ściska, kiedy tak jasno widać,  jak złych, ba, katastrofalnych wręcz wyborów, potrafi dokonywać zadufany w sobie i podłechtywany przez media,

Czytaj całość...

Jim Camp, Zacznij od nie. Techniki negocjacji, których profesjonaliści nie chcą zdradzić, Biblioteka Moderatora, Taszów 2005 Negocjatorzy często są wyznawcami. Wyznawcami różnych, mniej lub bardziej odległych od siebie, szkół prowadzenie negocjacji. Często dla uproszczenia, albo zagmatwania, nazywa się je stylami, projektami lub modelami negocjacyjnymi. Jim, osobista znajomość mailowa (fajnie brzmi prawda!), pozwala mi tak mówić, jest podobnie jak nasz Zssr-owski Jacek, pilotem myśliwskim w stanie spoczynku. Znając dwa takie egzemplarze, których koncepty myślowe powstawały i dojrzewały w dość ekstremalnych warunkach przeciążeń  rzędu 6-7 G i deficytu tlenowego, łatwo można dojść do wniosku, jak dużo prawdy, jest w stwierdzeniu, że co ich nie zabiło to

Czytaj całość...

Joan Detz, Sztuka przemawiania. Nie co mówić, ale jak mówić. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne Gdańsk 2004 Tym razem, powstrzymam się od linkowania takiego, jak przy innych pozycjach, bo jeszcze ktoś kupi i będzie na mnie! Poza tytułem niewiele jest w książce merytorycznej zawartości, na która warto 18 złotych (tyle kosztował mój egzemplarz) wydać. W zasadzie, książka może być użyteczna, gdy ktoś ma do wykonania, powiedzmy, prezentacje o  przemówieniach publicznych dla grupy, która nie ma o tym pojęcia i gwarantuje brak dociekliwości . Materiał łatwo przenieść na slajdy, a całość można przeczytać w jakiś 2 może 3 godziny. Na pięć możliwych gwiazdek przyznaję połówkę. Używać bardzo ostrożnie i

Czytaj całość...

Stan B. Walters, Kłamstwo cała prawda o…. . Jak wykryć kłamstwo i nie dać się oszukać, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2005. W krótkich, acz bardzo sensownych zdaniach, takich jak dla statystycznego, amerykańskiego policjanta, The Lie Guy, bo pod takim nickiem Stan B. Walters szkoli, pisze i komentuje w USA, przedstawia podstawowe informacje i umiejętności, jakie warto mieć, gdy człowiek, z jakiegoś powodu postanowił lepiej rozpoznawać, kiedy i kto go okłamuje. Czyta się łatwo, a informacje są podane w bardzo łatwej do przyswojenia formie. Podstawowa lektura dla każdego, kto chce lepiej czytać ludzkie zachowania. Na pięć możliwych, subiektywnych gwiazdek przyznaje 4. Jedna mniej za posługiwanie się 7%/38%/55% Z

Czytaj całość...

Dale G. Leathers, Komunikacja niewerbalna, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007 Najlepszy, o ile nie jedyny podręcznik, dotyczący komunikacji niewerbalnej na rynku. Piszę „o ile”, bo to, że nie widziałem innego, to nie znaczy, że innego nie ma. Natomiast nie zaliczam do podręczników różnego rodzaju publikacji, których zadaniem jest tłumaczenie, co oznacz konkretny gest i co z niego wynika. Ten typ zaliczam do beletrystyki, a niektóre pozycje, bo ze względu na to, co robię staram się czytać prawie wszystko na ten temat, na mojej półce, stoją razem z fantastyką naukową, którą zresztą również uwielbiam. Stawiam je bardziej po stronie fantastyki niż nauki. No, ale to

Czytaj całość...

Aldert Vrij, Wykrywanie kłamstwa i oszukiwania. Psychologia kłamania i konsekwencje dla praktyki zawodowej, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagielońskiego, Kraków 2009 Miało być subiektywnie, wiec tak właśnie będzie. Gdybym na bezludną wyspę mógł zabrać tylko jedną książkę o wykrywaniu kłamstw, poświeciłbym nawet ulubionego Ekmana, i wziął właśnie tę książkę. Z drugiej strony, po co na bezludną wyspę, w ogóle zabierać cokolwiek o wykrywaniu kłamstw? Hmm………. Wszak z definicji „bezludności” nie będzie mnie miał tam kto oszukiwać i okłamywać To był tylko dla ciebie, Szanowny Odbiorco Subiektywnika. Taki pokaz determinacji i deklaracja, jak bardzo wartościowa jest to pozycja! Oczywiście, tylko dla

Czytaj całość...

„Subiektywnik” – czyli „obiektywnie” -  tylko, że po naszemu. Cześć. Witaj. Dzień dobry wieczór, a może „zdrawstwuj tawariszcz”, w końcu  na ZSSR.eu jesteś . Poza tym, że nie wiemy, o jakiej porze dnia lub nocy to czytasz, to i tak chcielibyśmy Cię przywitać w odpowiedni sposób i zrobić Ci przyjemność albo dobrze. Bo my już tak mamy, że w chwili, gdy w kręgu naszych zainteresowań pojawi się, ktoś taki   na przykład jak Ty, czyli w naszej ocenie człowiek nadający lub „-ca”, się na Padawana, to  bez badania poziomu „midichlorianów”, (niestety urządzenie jest w serwisie, a światełka w tunelu na

Czytaj całość...